NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
I wtedy myślisz: „kurwa”.
Nie ma nic za darmo.
Nawet Jezus musiał tak pomyśleć na krzyżu.
„Oddałem życie za bandę dupków”.
Ale było za późno.
I dlatego czasem trzeba kogoś zabić.
Nawet samego Chrystusa.
Zamiast zabijać wszystkich dupków na raz.
- Nadążasz? - Tak.
Nie wydaje mi się.
A masz!
Kogo próbujesz tu wykiwać?
Jebany skurwielu.
Nie masz już konkurencji, draniu.
Nie zmarnuj tego.
Bo tutaj,
jedyna osoba, do której mam cierpliwość,
to moja kobieta.
Santito!
Kurwa.
Posprzątaj tu.
Pozbądź się ładunku.
Umyj się, ojcze chrzestny.
To co, Dentysto?
Chcesz tacos z mózgiem?
Słyszałeś?
Stary. Ten chuj oddycha.
Podejdź. Podejdź.
Oddych dupą, frajerze!
Powąchaj. Nieźle jedzie, co?
Jebany Foca. Jebany grubas Foca.
Wio, Foca!
Wio, Foca! Jedź, foczko!
Nie świruj, to tylko żart.
Foca byłby zachwycony.
- Zawińmy go w coś. - Tam.
Chodź.
Pospiesz się!
To się nada.
Cholera jasna.
- Co jest? - Nic, przewróciłem
oliwiarkę.
- Przytrzymaj to. - Daj.
Musimy go związać.
- Zrób węzeł. - Aha.
A potem wsadzimy go do zamrażarki.
Okej, weź to.
Zobaczymy, czy wejdzie.
Zmieści się.
Chociaż może bez tyłka.
Nie-kurwa-wiarygodne...
Wiedziałem, że mamy tu śmietankę społeczeństwa.
Ale Santito?
Świetny raport, Julián.
Zresocjalizowałeś pacjenta.
Więzień uczynił duże postępy podczas terapii.
Naturalnie.
Powiedz mi coś. Gdzie...
jest napisane, że należy przekazywać pacjentowi
poufne informacje?
- Słucham? - Daj spokój.
Będziemy ze sobą szczerzy?
Oskarżam cię o przekazanie Santito,
że Frida nie wyraża zgody na przepustkę,
a ty się obrażasz? Bo właśnie cię oskarżam.
Teraz ty powiesz, że nic nie wiesz.
- Przepraszam. - Nie chcę rozmawiać w ten sposób.
Jeśli będę miał kłopoty przez
twoje pomyłki, to do ilu świętych
byś się nie modlił, będziesz w czarnej dupie.
Wynocha.
Już wychodzę.
Dzień dobry.
Mówi Frida Villareal,
rzecznik praw człowieka z więzienia północ-42.
Mamy więźnia o imieniu Dante Pardo.
Według akt odsiadywał u was wyrok.
Tak.
Chciałam się spotkać i omówić jego sprawę.
Jak wolicie. Może być osobiście
lub przez telefon.
Oczywiście.
Rozumiem.
Nie ma problemu.
Cholera.
Ale tak na serio,
nie wydaje ci się logiczne, że ponosisz konsekwencje?
Tak.
Wiem. To ta suka jest problemem.
Czemu mnie nienawidzi? Czemu?
Poza tym to pan
kazał mi ustalić granice.
Usiądź, Santito.
Santito.
Granice ustala się poprzez rozmowę.
Jeśli ja, dla dobra terapii,
mówię ci coś, czego nie powinienem,
to znaczy, że ci ufam.
Czaję.
Wiem, że ty też mi ufasz.
Dlatego
obiecaj, że nie zrobisz nic szalonego.
Nic szalonego, nie.
Robiłbym tak, gdybym był szalony.
A pan zrobił dobrą robotę. Tak.
Poza tym nauczył mnie pan,
że mogę zrobić wszystko, co chcę. Wszystko, Santito.
Ale żadnych szaleństw. Oczywiście.
Nie.
To niedozwolone.
Szaleństwa są zabronione.
- Na dziś koniec. - Świetnie.
Do następnej wizyty.
- Super. - Miłego dnia.
Co jest?
No co? Puszczaj. Podobam ci się, czy co?
Dziękuję, panie Lerma. Bądźmy w kontakcie.
Tak. Do usłyszenia.
Kobieta z Ochrony Praw Człowieka pyta o Lázaro.
- Trzeba to szybko załatwić. - Cholera!
Pan Chciwy González mówił, że jego brat ma jakiś trop.
Proszę pana, sęk w tym,
że to brutalni faceci.
Zamykanie ich razem tylko zwiększa ryzyko.
Nie możemy czekać na Mendozę.
Musimy działać.
Chyba masz rację.
Był inwestycją, muszę go tak traktować.
Jeśli Lázaro jest spalony, trzeba ograniczyć straty.
Do dzieła, Jack.
Oglądasz porno, szelmo.
Nie mów, że tęsknisz za Focą.
Coś tu nie pasuje.
Laska powiedziała, że był gruby i brzydki. Stąd przezwisko „foka”.
Bo był gruby, brzydki i cholernie wolny.
Dziwne, że udało mu się zwiać.
Czemu chciał wiedzieć, gdzie jest gringa?
- Nie ufasz mu. - Nie.
Zabij szczura, potem go wypytuj.
Życie i tak jest krótkie.
Miał cukrzycę, nie?
Uchroniliśmy go od utraty nogi i tak dalej.
Patrz.
- Patrz. - Co?
Facet w kapturze wie, gdzie jest kamera.
Foca w życiu by na to nie wpadł, był za głupi.
Widzisz, na kogo wpadł?
Pogadajmy z Cuau.
- Zabij, potem wypytuj. - Nie spieprz tego.
Więcej ciał do lodówki nie wejdzie.
Musimy zbić masę jajek, by usmażyć ten twój omlet.
Bardzo dużo.
Wiem o tym najlepiej, bo haruję jak niewolnik,
by utrzymać rodzinę.
Dobrze dla ciebie, Porfirio. Każdy ma swoją rolę.
Powiedz Morrisowi o postępach
i że sprawdzam różne możliwości ratunku.
Wiesz, zaczynam mieć tego dosyć.
Tego, jak cię wykorzystują.
Absolutnie rozumiem, że czujesz,
że jesteś winny draniowi życie
za to, co zrobił dla Camili,
ale mówimy o jebanym gringo, milionerze,
który powinien nam coś płacić.
Wiem, co robisz.
Morris nie rozwiąże twoich problemów z kasą.
Wymyśl coś innego.
Myślałem o pewnej ważnej sprawie.
Mów.
To dziwne, że ktoś taki jak on nie poinformował organów ścigania.
- Cholera, mam dosyć. - Dobra.
Wyluzuj.
Popatrz.
To jedno,
że odcinasz się od korzeni,
aby bronić
tych cholernych gringos.
Ale to, że postanowiłeś opuścić rodzinę
i własnego syna, by bronić tego fiuta,
bogatego gringo, to coś zupełnie innego.
Jesteś niemożliwy, Dante.
Nie przynoś tu tego więcej. To niebezpieczne.
Podobno Elegante nas opuszcza, ziom.
Jak się pan miewa?
Słabo, ale wciąż dycham.
- Racja. - Spakowałem graty.
Większość rozdałem.
Bardziej się przydadzą wam niż mnie.
W nowym życiu otrzymasz same nowe rzeczy, ziom.
Tak, tak.
Kupię nową rodzinę.
Gratulacje, Elegante.
Nie wiem, jak można wyrzucać gówno z powrotem na zewnątrz.
Chętnie urządziłbym gorące pożegnanie,
jak za dawnych dni, pamiętasz?
Ale przez prawa człowieka i tych psychologów plotkarzy
nie można już tego robić.
Ale ty stąd wyjdziesz...
i spieprzysz.
A ja będę tu czekał i przygotuję laskę na wsadzenie ci w dupę.
Co ty odpierdalasz?
Co?
Zostaw go w spokoju, draniu.
To brak szacunku, chuju.
Myślisz, że masz wielkie jaja.
Masz przejebane.
Widzimy się na ringu, skopię ci dupę.
Nigdzie się nie ruszam, nawet gdybyś chciał.
No to mamy randkę.
Do zobaczenia.
- Jaki ma problem? - Wypad.
- Co to za pizda? - Chuj.
- Jebana świnia. - Spierdalaj.
Co tam, stary?
Słuchaj,
wygrałeś kupon lotto i możesz zostać zwycięzcą.
Musisz tylko odpowiedzieć na kilka pytań.
Nie wiem, o czym ty mówisz, draniu.
Zła odpowiedź, kolego,
a za złe odpowiedzi zabijamy.
Czemu się zachowywałeś tak dziwnie,
gdy byłeś w korytarzu? Kogo tam spotkałeś?
Prostak z ciebie i zasraniec.
Nie mam pojęcia, co ty pieprzysz.
Nie pierdol. Co robiłeś w starym skrzydle?
Odpowiadaj, chuju.
Nie rób niczego głupiego, skurwielu.
Czego chcesz, ziom?
Chodź tu.
Masz przejebane.
Dupek nie wie nawet, co teraz zrobić.
Jak wystraszony staruszek.
Dlatego La Unión przejmie władzę.
Rzuć nóż, skurwielu, albo poleje się krew.
- Dosyć! - Spierdalaj!
Koniec! Dosyć, dupku!
Wystarczy tego, chuju.
Już okej, stary.
Rozmawiałam z twoją siostrą. Chce cię przyjąć.
Co ty na to?
A jej mąż?
Wszyscy się na to zgodzili.
Szczerze mówiąc, boję się wyjść.
Ludzie ześwirują, gdy się dowiedzą, skąd przyszedłem.
Trafiłem tu, gdy byłem dzieckiem.
Wszyscy, których znałem na zewnątrz,
przestali mnie odwiedzać,
albo zmarli.
Nikt mnie nie pamięta.
Tylko tutaj mam przyjaciół.
Twoja siostra chce cię zobaczyć i ja też tam będę.
Możemy utrzymywać kontakt.
Wciąż będę mogła ci pomagać.
A kto mnie zatrudni, pani doktor?
Nikt nie chce starców,
a co dopiero przestępców.
Siostra przestała się do mnie odzywać po ślubie.
Życie ludzi się zmienia, tak jak twoje w tej chwili,
więc nie chowaj urazy.
- Gotów, Elegante? - Będziemy kontynuować
- na następnej sesji. - Pewnie.
Nie martw się.
To dla pani.
Prześliczne.
Bardzo ci dziękuję, Elegante.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Dziękuję, synu.
Za co dziękował?
Nie wiem. Może ocaliłem go przed panią.
Rozmawiałeś z prawnikiem.
- Wszystko w porządku? - Poza jego stawkami.
W końcu to prawnik.
Ale jesteś z niego zadowolony?
A proces? Masz jakieś zastrzeżenia?
To najlepszy proces, jaki miałem.
O ile nie skrócą ci kary, to będzie jedyny.
Dobrze, od czego zaczynamy?
No? Co ci się stało, kolego?
Wywaliłem się, jak idiota.
Idiota, którego szuka gang Tavaresa?
Ten, co był w starym skrzydle.
Lubię cię, bo jesteś ze wszystkimi uczciwy.
Gang Tavaresa dał ci pracę, ale nie jesteś jego człowiekiem.
Niech tak zostanie,
to będziemy cię dobrze traktować.
Dzięki, Cuauhtémoc.
Łyknij tequili, a potem wylej trochę na ranę.
Lepiej się wygoi.
Śniadanie gotowe.
Myślałem, że to będzie coś trudniejszego,
ale poszło nieziemsko.
Mogłeś pójść do outletu
i kupić coś dla mnie i Pablito.
Skoro już tam byłeś.
Nie miałem na to czasu, ale niedługo tam wrócę.
Kiedy gringo da ci pieniądze?
Nie mówił, ale najdalej za kilka dni.
- Pablín, chodź tu. - Pablo.
Chodź, Pablito.
Jak da pieniądze, pojedziemy na wakacje.
- Obiad. - Jeśli będziesz spokojny,
i Pablito też,
- ja też będę. - Musimy być cierpliwi.
Patrz, w co się władował.
Skarbie...
Cześć, Julián.
Chcę cię o coś prosić.
Jak mogę pomóc?
Chodzi o więźnia,
o Elegante.
Niedługo wychodzi i dziwnie się zachowuje.
Martwię się. Mógłbyś z nim porozmawiać?
Cholera. Mam zawalony tydzień. Nie dam rady.
Nie musi to być cała sesja,
tylko krótka rozmowa. Martwię się.
Wybacz, bez umówionej wizyty nie dam rady.
W porządku.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Nasza administracja dąży do najwyższych
standardów sanitarnych, oraz jakości i bezpieczeństwa.
Statystyki są po naszej stronie.
Mieliśmy jeden zgon w ciągu trzech lat,
rozumiesz? Możemy wyjaśnić śmierć René, jak nam wygodnie.
Jest tylko jeden drobny szczegół.
Jaki?
Mamy dwa zgony.
Jakim cudem?
Foca.
Miał wypadek w warsztacie.
Cholera.
Tak się złożyło.
Maska na niego spadła, gdy włączył silnik.
Jaka straszna tragedia.
Akurat gdy przestał ci być potrzebny.
Gdzie go trzymasz?
Oporządziliśmy go i schowaliśmy w lodówce.
Musimy uważać, by ciało nie zgniło.
I skąd wziąć hajs na rachunek za prąd.
Daj mi 60 procent okupu.
- Co? - Albo przestanę cię wspierać,
a wiesz, jak mi zależy na współpracy.
Uwielbiasz mnie okradać, nie?
Bardzo dobrze.
Pięćdziesiąt pięć procent. Znaj moje serce.
Trzeba zabrać gringę. W każdej chwili możemy mieć kontrolę.
Już to załatwiłem.
A potem zajmiemy się tym biedakiem, Focą.
Tylko nie spierdol przenosin.
Dwa szkielety w szafie całkiem mi wystarczą.
Nie martw się, druhu.
Znam się na swojej pracy.
Wiesz o tym.
Uśmiech dla tatusia?
Jasne.
Tylko jedno, ziom?
Kogo nazywasz ziomem?
Teraz muszę skopać ci tyłek.
Idź do diabła, chuju!
Tak lepiej! Tak!
Kto za ciebie poręczył? Kto?
- Ty. - Twój kumpel Santito.
- Co tam? - Mam prośbę.
Jaką? Chcesz wiedzieć, jak skopać pedała Marciala?
- Wykluczone. To wyzwanie. - Nie.
Lata jak motylek i gryzie jak pszczółka.
- Santito! Słuchaj. - Co tam?
To ważne. Brak mi gotówki, stary.
A prawnik chce więcej kasy, by przyspieszyć sprawę.
- Więc. - Więc?
Jeśli usłyszysz o jakiejś robocie,
- daj znać, to bardzo pomoże. - Pewnie.
Tak?
- Pogadamy z ojcem chrzestnym. - Dobra.
- Umowa stoi. - Spoko.
Po to tu jesteśmy, stary. Znasz to powiedzenie, nie?
- Jakie? - Jak to jakie?
Świętemu należy się świeczka.
Chodźmy.
Zawsze byłem znany z hojności wobec tych, którzy są mi lojalni.
Dlatego każdy chce ze mną pracować,
bo daję możliwości rozwoju.
- Naprawdę? - Tak.
Gdy Cumbias tu trafił, wyglądał jak Balín.
A teraz spójrz na niego.
Każdy chce ze mną pracować,
bo mogę mu zapewnić dobre życie, nawet za kratkami.
Dam ci, czego potrzebujesz.
Słuchaj, Dante.
Mam robotę, mógłbyś do nas dołączyć.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, dostaniesz 180 tysięcy gotówką.
- Co ty na to? - Brzmi dobrze.
Widzisz? Uwielbiam być szczodry.
Dobra, stary.
Sprawa jest taka.
Musimy przewieźć towar z więzienia na rancho.
Droga zajmuje dwie godziny.
Jest ryzyko, jak zawsze.
- Ale mamy nadzieję, że wyjdzie. - Jasne.
To bardzo delikatny towar.
Trzeba na niego uważać.
Co to za towar?
Z importu.
Zgadza się!
Co ważniejsze,
jeśli chcesz dołączyć,
musisz dobrze wypaść w walce z Marcialem.
Wszyscy stawiają przeciwko tobie.
Jeśli trafisz do szpitala,
stracimy kupę kasy,
a ty się nie będziesz nadawał do niczego.
Więc zacznij trenować!
- Szykuj się, fiucie! - Dalej, stary!
Dawaj, skurwielu!
Dosyć, sukinsyny.
Debile.
Trzy ciosy i będzie po dupku.
Tylko nie przesadź, bo miałem okropny tydzień.
Nie chcę śpiączek, ani ataków padaczki.
- Jeśli będzie za wolny... - Mówię serio, Marcial.
Ci od praw człowieka każą mi płacić, jakby on coś znaczył.
Pewnie pan na mnie stawia. I dobrze.
Nie wiem. Muszę to przemyśleć. Ten Dante
już pobił paru gości.
- Zna się na tym. - Zna się.
Pozna smak własnej krwi, jak z nim skończę.
Kiedy ja ostatnio przegrałem?
Od dawna nie robiłam ci mielonego, skarbie.
Owszem, ale spójrz na nas.
Siedzimy tu, jak zwykle.
Cieszymy się sobą bez przeszkód
i jemy tacos.
Jesteś najlepszy, skarbie.
Wiesz, dla kogo to.
Powiedz temu gringo, by nie leciał w chuja
i dał już hajs.
- Pracuję nad tym. Co jeszcze? - Musisz
popracować nad swoimi groźbami. Zmobilizować go trochę.
Cholera. Już zaczynasz?
Cholera.
Skarbie, kochanie, moje światełko, co ja ci właśnie dałem?
Okej, nic już nie mówię.
Dałem ci kupę hajsu, więc zejdź ze mnie.
Za to nie dałem ci buziaczka.
- Chodź tu. Chodź. - Nie mam na to nastroju.
Jak smakowało?
Zajebiście.
Odwiedziłam Quico. Pozdrawia cię.
Niech zmądrzeje, by mógł wychodzić jak ja.
Tak.
Jak się ma braciszek?
Dobrze, ale nic się nie zmienił.
Zmienia laski jak rękawiczki, a potem one chcą go zabić.
Wiesz, jaki jest ten Quico.
Ten cholerny Quico.
To zabawne, że Santito zupełnie nie przypomina ojca.
Zupełnie. Myślę, że...
gdy Santito się zakocha, będzie lojalny
i oddany jak ty.
Mógłby być twoim synem.
Masz ślad szminki.
Co tam, Dante?
Idziesz na imprezę?
Jaką imprezę?
Co ty gadasz, byku?
Robimy Elegante przyjęcie pożegnalne.
Ach, jasne, że przyjdę. Wezmę coś z magazynu.
W porząsiu, ziom.
Dbaj o siebie.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Nie jesteś takim chujem jak Foca.
A gdzie on w ogóle jest? Dawno go nie widziałem.
- Gratulacje! - Brawo!
Dziękuję.
Dziękuję, pani doktor.
Dziękuję.
Ten dzień nadszedł. Wychodzisz.
Już prawie czas.
Tylko nie tęsknij za nami. Trochę na to za późno.
- Szefie. - Tak?
Prezencik od La Unión.
- Nie. - Ależ tak.
- Proszę, weź je. - Nie.
Przydadzą się tam.
- Dziękuję. - Powodzenia.
- My też mamy prezent. - Oto i on.
Oby pasował. Chyba będzie dobry.
Dziękuję. Popatrzmy.
Sweter!
Włóż go!
Włóż go! Włóż go!
Tak jest.
- I jak wyglądam? - Dobrze.
Powiedz nam kilka słów.
- Mów. - Tak.
No dobrze...
Chcę tylko wam podziękować
za waszą życzliwość,
a także za to,
jak dobrzy dla mnie byliście
przez te wszystkie lata.
Miałem tutaj
przyjaciół i wsparcie, jakiego nigdy nie czułem na ulicy.
Jesteście moją rodziną
i chcę, byście na siebie uważali...
Żebyśmy mogli się spotkać, gdy wyjdziecie, bo...
Będę za wami tęsknił.
My za tobą też.
- Będą płakać! - Dzięki.
Dziękuję wam wszystkim. Za wszystko.
A teraz świętujemy!
Czas na obiad!
Blondyna.
Jedz.
Jedz, blondyna.
Dzięki.
Ładnie brzmisz, gdy mówisz po hiszpańsku.
Czemu to robisz?
Jesteś dobrym facetem.
Ty... jesteś...
dobry.
Dlaczego?
Nie ufam ci już.
Dwa razy mnie wykiwałaś. Telefon,
a potem wizyta. Za kogo mnie masz?
Kto tu był?
Już mówiłam. Był gruby i brzydki.
Nie moja wina, że wszyscy twoi znajomi są...
Dobra, nieważne.
Było minęło.
Mogę skorzystać z apki?
Co?
Mogę użyć telefonu? Chcę ci coś powiedzieć.
Chciałabyś.
Mówię serio. Proszę.
Przełącz z angielskiego na hiszpański.
Z angielskiego na hiszpański.
Proszę cię.
Masz.
Czemu jesteś w więzieniu?
Nie bądź wścibska.
Czemu czasem jesteś
dla mnie miły, a czasem brutalny?
Czemu czasem jesteś dla mnie miły, a czasem brutalny?
Bo jesteś ładna,
ale cabrona z ciebie.
Bo jesteś ładna, ale cabrona z ciebie.
Jeśli tata nie zapłaci,
co ze mną zrobicie?
Jeśli tata nie zapłaci, co ze mną zrobicie?
Koniec zabawy. Pospiesz się i jedz.
Szybko.
Szczerze mówiąc, twoje ruchy mnie zaskoczyły.
Nauczyłem się rock'n'rolla,
zanim zacząłem chodzić, synu.
Co słychać, staruchu?
Ostatnie namaszczenie już było?
Co tam masz?
Gatki i tak dalej.
Cholera.
Nie masz wyrzutów, że przez ciebie skopię tego patyczaka?
Uważaj, on gra nieczysto.
Zbliż się do niego. Ma za długie ręce.
Mierz w wątrobę. Jak w nią trafisz, głowa sama mu opadnie.
- Skurwysyn. - Spierdalaj, dupku!
Skop mu dupę.
Dalej, Marcial. Daj z siebie wszystko.
- Dalej. - Dajesz, Marcial.
Daj z siebie wszystko!
Atakuj, Dentysto. Teraz.
Nie dawaj mu czasu!
Walczcie, cioty! Dalej!
Dawaj, Dante!
Zasraniec!
Dalej, do boju!
Dawaj, Dante!
Co on, ocipiał?
Cholera.
- Cholera. - Nie! Wstawaj! Wstawaj, Dentysto!
Wstawaj, stary!
Stawiam jeszcze sześć tysięcy na Marciala. Tak.
Dawaj!
Widziałeś to, ojcze chrzestny?
Nie nawal, Marcial.
- Nie nawal. - Dawaj, skarbie!
Tylko się rozkojarzył.
Dobrze. To cały on.
Walczcie, chuje!
Cholera.
Przywal mu, kurwa.
Nie, wstawaj. Proszę, wstawaj.
- Nie spierdol tego, Marcial. - Odpływa.
Odpływa.
- Nie wierzę. - Nie.
- Nie! - Ja pierdolę.
- Nie! - Wstawaj!
Jebani!
Dobrze, draniu!
- Tak, tatusiu! - Cholera. I po naszej pensji.
- Koniec, wracać na stanowiska. - Pa, wiewióry.
Tak jest, ojcze chrzestny!
Tak, kurwa!
Zgadnij, kto właśnie zbiedniał?
A zgadnij, kto się wzbogacił?
Ustawiłeś to. Jakim cudem tak łatwo przegrał? Ile mu zapłaciłeś?
Myślisz, że go przekupiłem? Nie.
To była czysta walka.
Wiesz, jak tu działają bójki, palancie?
Niemożliwe. Ustawiłeś to. Chcę rewanżu.
Nie powierzałbym takiemu komuś swojego bezpieczeństwa.
Ale skoro tak w niego wierzysz...
Teraz pana kolej, szefie. Niech szef powie.
- Co takiego? - Że wygrałam! Że Dante wygrał.
Weź... To była ustawka.
Przekupili Marciala. Wziął od nich kasę
za przegraną.
Szefie, zawsze jest pierwszy raz.
Jaki pierwszy raz?
Uczcijmy to, Diente.
Byłeś zajebisty.
Mówiłem, ojcze chrzestny.
Zajebiście!
Ile postawiłaś?
Dziesięć tysięcy.
- Dziesięć. - Dziesięć tysięcy. Jej!
No cóż...
Pójdę już, za dużo tu napaleńców.
Czekam na moją kasę.
Nie zaprosisz mnie nawet na kolację lub śniadanie?
Przemyślę to. Zobaczymy.
Cholera.
Co tam, Porfis?
Co tutaj robisz?
Niech zgadnę. Palisz?
Wezmę jednego, stary.
Nie wierć się.
Nie wierć się, Porfirio.
Nie wierć się!
Uspokój się, Porfirio.
Nie rzucaj się, cholera.
Gdy walczysz, szybciej oddychasz
i szybciej umierasz, chuju.
Uspokój się.
To może dłużej pożyjesz, Porfis.
- Jestem spokojny. - Tak?
Zobaczymy, czy się nauczyłeś.
Zobaczymy.
Uspokój się, Porfirio.
- Jestem spokojny! - Mówiłem coś.
- Zapłacę. - Uparciuch.
- Zapłacę. - Uspokój się.
Czemu się nie uspokoisz?
Denerwujesz mnie, stary.
Musisz się uspokoić, do cholery.
Albo będzie po tobie.
- Zapłacę. - Tak?
- Zobaczymy. - Poznałem gringo.
Zaczekaj. Poznałem gringo, który śpi na gotówce.
Mam już kasę. Całe mnóstwo.
Proszę, daj mi kilka dni.
Tylko dlatego, bo mam dobry humor.
Masz osiem godzin, Porfirio.
Tylko osiem godzin.
Bez żadnych niespodzianek.
Taki jesteś twardy? To dawaj, chuju.
Bez takich, cioto.
Ventura.
- Tak? - Mogę ci zadać pytanie?
- Co jest? - Widziałeś Focę?
Nie ma go od dwóch dni.
Coś mu się stało.
Może uciekł i nie zauważyliśmy?
- Właśnie go wydałeś. - Nie, niemożliwe.
On mnie kocha. Coś mu się stało.
Powiedziałby mi.
Nic nie słyszałem. Przykro mi.
Może poszedł do innego.
Może pieprzy twoją matkę, chuju.
Idź się pierdol.
Jakieś wieści?
- Dobry wieczór, panie Morris. - Mów, co się dzieje.
Wiem, gdzie jest córka.
Co? Gdzie ona jest?
- Nic jej nie jest? - Nie.
Lázaro wie,
gdzie ona jest i będzie jej bronił.
Dzięki Bogu.
Mów, gdzie jest.
Pamięta pan naszą rozmowę?
Pamięta pan? O pieniądzach?
Twój brat wie, że to robisz?
Jesteś tylko narzędziem, pamiętaj. Nic nie znaczysz.
Wiem.
Ale tak sobie myślałem.
Amerykanie zwykle są bardzo dumni ze swoich
służb policji, prawda?
Dzwonił pan do FBI lub CIA? Nie.
Wykorzystuje pan mojego brata, by coś ukryć.
Musi pan zapłacić za wiedzę.
Gdyby był pan czysty,
nie rozmawialibyśmy teraz, nie?
Czego chcesz?
Pięćset kafli.
- Nazwijmy to pożyczką. - Pięćset?
Odwaliło ci? Nie ma mowy, amigo.
To pańska córka.
Skur... Naprawdę wiesz, gdzie jest?
Tak, wiem.
Powiedz mi, gdzie?
Potrzebuję dowodu na zawarcie ugody.
Powiedzmy...
Połowa pieniędzy z góry.
Mój Boże.
Proszę pana.
Płaci pan w dobrej sprawie. Powinien być pan dumny.
Zaczekaj chwilę.
Wysłałem ci
adres bitcoin.
Jeśli nie wiesz, co to, zapytaj dorosłego albo Amerykanina.
- Jasne? A teraz mów, gdzie jest. - Chwileczkę.
Okej.
Jest w La Rotunda.
I nic jej nie jest.
Bardzo panu dziękuję.
Ożesz kurwa!
Boże.
Napisy: Joanna Kaniewska